Crossing two islands through a footbridge - Wander Woman

Crossing two islands through a footbridge - Wander Woman

FROM HELL WITH LOVE...

9.21.11 11:27AM

HINDI GOOD ANG MORNING KUNG WALA KA...ahahahahaha Good Morning Doraemond, kahit puro kawalang-hiyaan ang ginagawa mo sakin sa araw2x na ginawa ni lord...ang mahalaga tapusin mo yang VTR mo ng matuwa naman ako sayo hahahahahaha pakyu!

9.21.11 11:40AM

dear doraemond,

tanungin mo sa sarili mo kung pano nga nakakabuntis ang daliri...isulat sa 1 whole sheet of yellow paper, 1000 words back to back no erasures. pagkatapos mong sagutin yan uminom ka ng marameng kape sa vendo, then mag-edit ka na. go!

p.s. kabahan ka naman sa mga pinagsasabi mo.

yours truly,
tsokomani

11.23.11 10:23AM

dear doraemond,

late ka na naman...ayan tuloy inunahan kita sa pwesto mo sa ilalim ng table ng edit10. tinanggal ko na pala yung barong-barong mo dun. hahahahaha pakyu

xoxo,
tsokomani

9.25.11 10:41AM

dear doraemond,

you know how to tease with your teasers hahahahaha i like your teasers good job! sana ako din i-tease mo with your teasers ahihihihihi pakyu!

xoxo,
tsokomani

9.27.11 1:15AM

dear doraemond,

nasa rurok nko ng pagkabaliw ko sayo. magsasawa din ako. pramis. tiis-tiis na lang muna. pakyu = )

p.s basahin ang mga bilin sa white board ( yung may pink na marker)

xoxo,
tsokomani

9.27.11 3:00pm

But if I tell the world, I'll never say enough
'Cause it was not said to you
And that's exactly what I need to do if I'd end up with you

Should I give up or should I just keep chasing pavements
... Even if it leads nowhere?
Or would it be a waste even if I knew my place
Should I leave it there?
Should I give up or should I just keep chasing pavements
Even if it leads nowhere?

...haggard *_*

random thoughts...9/9/09 3:10am

Tinanong kaming tatlong P.A. ng aming magiging boss kung bakit gusto naming magtrabaho sa papasukan naming reality show...

Ang sagot ng isa dahil film graduate siya parang doon talaga niya gusto magtrabaho, yung isa naman ang sagot dahil sa "Passion"...ako...napaisip at ang tanging nasagot ko lang ay "gusto ko po talaga kasi sa production kasi sayang naman ang pinag-aralan ko". Napaka-safe na sagot para sa isang taong hindi niya talaga alam kung bakit gusto niya doon magtrabaho. Sa totoo lang hindi ko talaga alam hanggang ngayon ang sagot. Sa tuwing bumabyahe ako pauwi ng madaling araw, hinahanap ko sa tabi-tabi kung ano ang sagot sa tanong na iyon. Bakit nga ba gusto ko magtrabaho doon? Mapupuyat ako, mapapagod, mapapagalitan, iiyak.

Iba-iba na rin naman ang pinanggalingan kong trabaho. Nito ngang huli ay medyo pepetiks-petiks pa ako at kapag inatake ng katamaran hindi papasok (well, may pinag-ugatan ito at sa susunod ko na lang isusulat pag feel ko na). May sweldong ok naman, hindi pagod, malapit sa bahay ang trabaho, may social life...ano pa ba ang hahanapin ko?

Yun na nga, may hinahanap pa ako. Kaya umalis ako.

Alam ko naman kung ano itong pinasok ko ngayon...kahit hindi ko ma-explain siguro kung bakit ko pinili ito, ang mahalaga gusto ko ang pinili kong landas. Para kang in-love, na hindi ma explain kung bakit mahal mo ang isang tao, basta ang alam mo mahal mo siya. Hindi mo kailangan ng explanation kasi alam mo sa sarili mo na pagbubutihin at palalaguin mo kung ano ang mayroon dito.

Magulo ba? Tama daw bang i-compare sa pag-ibig...sana naintindihan mo...pero kung hindi ok lang magulo talaga ako.

YOU DONT DESERVE ME AT ALL

YOU DONT DESERVE MY UNREQUITED LOVE!

It was decided to love you in silence...and just because someone "accidentally" broke it out to you, you suddenly disappeared without even telling me your fucking reasons. You dont have to, I know. I wont demand anything from you. We were friends, YES! And I'm contented with that, so fucking contented. But just because of that you left. HOW IMMATURE OF YOU! YOU ARE THE MOST HORRIBLE CREATURE I'VE EVER MET IN MY WHOLE DAMN LIFE.

BURN IN HELL! DAMN YOU!


...i'm disappointed tsk tsk

a blog from my other blogsite, written June 21st 2008




BUM...I need to puke

I was not able to graduate last semester due to some unavoidable circumstances (don’t ask, it’s entirely my fault). I’m turning 24 this August, no work, broke and still a "palamunin" . Recently, I saw two of my female highschool friends photos here in Friendster, married and really proud of it. We’re in the same age bracket.

It was alarming on my part, not that I’m not yet married or engaged in my age. It’s just that, I’m still trap in this childish world of mine, like Peter Pan in Never Land.

Most of my friends already have their own career, be it a full-time parent or a full-time business executive. But still, I’m trap in a limbo where Teletubbies and Sailormoon are my only friends. Immaturity to the highest level, I can never think of any word.

I’m left behind and running out of time…where’s Tinkerbell? I need to fly back to Earth.

at ako'y napalingon...

"ako ang saranggolang lilipad pa rin kahit signal #3"

Sa gitna ng bagyo nakilala kita, sa gitna ng gulo sa isip ko naroon ka...walang tatalo sayo pagdating sa "timing". Ika nga nila, "being in the right moment at the right time". Nandoon ka rin para sa iba. Walang sawang nakikinig sa kanilang mga problema. Walang sawang nagpapasaya.

Akala ko 'di nako lilingon pang muli. Pero mali ako, pinilit kong ikinilos ang ulo upang magkaroon ng pagkakataong masulyapan ka. Ma-eksamin ng aking mga mata kung sino ka talaga. Sino ka nga ba talaga? Bakit bigla ka na lang pumasok sa buhay ko ng basta-basta?

Eto na naman akong sumusuntok sa buwan, walang kadala-dala sa sakit na pwedeng idulot nito sa aking kinabukasan. Alam ko naman ang kirot na idudulot nito sa mga darating na panahon...at nag-uumpisa na nga.

Sino ka nga ba talaga? At bakit dumating ka?

whatever

another blogs site for my angst...